صورت بندی میدان تولید نمایش نامه در ایران (1340 تا 1349)

در اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪ  دﻧﺒﺎل ﺑﻮده آن ﭘﻲ اﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺑﻪ روﻳﻜﺮد ﻧﻈﺮی  ﻳﺮ ﺑﻮردﻳﻮ درﺧﺼﻮص ﺗﻮﻟﻴﺪ ادﺑﻲ، ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ وﺿﻌﻴﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﺻﻮرت ای ادﺑﻲ ﺑﭙﺮدازﻳﻢ و  ﺑﻨﺪی ﻣﻴﺪان ﺗﻮ اﻳﻦ ﻟﻴﺪ  اﻳﺮان ﮔﻮﻧﻪ ادﺑﻲ را در   دﻫﻪ ﭼﻬﻞ ﺷﻤﺴﻲ اراﺋﻪ دﻫﻴﻢ . ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر، ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻮﻟﻴﺪات و ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن در دﻫﻪ ﻣﺬﻛﻮر و ﻛﺎرﺑﺴﺖ ﺑﻮ ﻧﻈﺮﻳﻪ  ردﻳﻮ درﺧﺼﻮص ﻗﺎﻋﺪه ﻣﻴﺪان و ﺟﺎیﮔﻴﺮی ﻣﻮاﺿﻊ ﻗﻄﺐ در ﺑﻨﺪی ﻣﻬﻢ ﺑﺮاﺳﺎس دوری و ﻧﺰدﻳﻜﻲ ﺑﻪ دﻳﮕﺮ ﻣﻴﺪاﻧﻬﺎ، و  ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺪا ﻗﻄﺐ ن ﻗﺪرت، ﺑﻪ زده ﺑﻨﺪی ﻣﻴﺪان ﺑﺮاﺳﺎس ﻣﻮاﺿﻊ ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن دﺳﺖ ﻗﻄ اﻳﻢ و در  ﺐﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺎب )ﺗﻔﻜﺮ ﺗﺌﺎﺗﺮ (ﻛﺮده ﻃﻴﻔﻲ از ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن را ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ روی ، اﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ  آورﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﻓﺮم اﻳﺮاﻧﻲ ﻳﺎ ﻏﺮﺑﻲ ﻋﺮﺿﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ از ﺳﻮﻳﻲ، و ﻧﻴﺰ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻃﺮح ﺑﻦ ﻣﺎﻳﻪ در ﻣﻮاﺿﻊ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن اﻳﻦ ﻗﻄﺐ ﻗﺮا ﻣﻲ ر ﮔﻴﺮﻧﺪ .ﻣﻴﺪان ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ، ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ دادن ﻗﺎﻋﺪه ﺗﺎ ﺳﻌﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ  ﺻﻮرت ﺑﻨﺪی ﻣﻴﺪان ﻣﺬﻛﻮر ﺗﻮﻟﻴﺪ ادﺑﻲ در دﻫﻪ ﺷﻮد ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻴﻦ .