سناریوهای تقویت برند فوتبال عراق مبتنی بر راهبردهای میان فرهنگی

این پژوهش به بررسی راهبردهای تقویت برند فوتبال عراق از طریق استراتژی‌های میان‌فرهنگی می‌پردازد. فوتبال به‌عنوان زبانی جهانی، در عراق با تنوع قومی-مذهبی و میراث تمدنی غنی، می‌تواند هویت ملی را بازسازی کرده و پلی برای ارتباط با جهان ایجاد کند. با این حال، تصویر جهانی عراق تحت تأثیر درگیری‌های نظامی و بی‌ثباتی سیاسی قرار دارد و از ظرفیت‌های فرهنگی برای برندسازی ورزشی بهره نمی‌برد. با تکیه بر نظریه‌های ارتباطات میان‌فرهنگی (مانند ابعاد فرهنگی هافستد و گفتگوی تمدن‌ها) و مدل‌های برندسازی (هویت برند آکر و جایگاه‌سازی کاتلر)، این پژوهش شکاف موجود در ادبیات را پر می‌کند، زیرا هیچ مطالعه‌ای به‌طور خاص به برندسازی فوتبال عراق با تمرکز میان‌فرهنگی نپرداخته است. با استفاده از رویکرد پراگماتیسم ترکیبی متوالی اکتشافی، ۴۵ مقاله علمی (۲۰۱۵-۲۰۲۳) با روش فراترکیب تحلیل و ۸ راهبرد کلیدی استخراج شدند که با مدل گالبرایت (۲۰۰۲) به سناریوهای عملیاتی تبدیل و با ماتریس انطباق فرهنگی کول (۱۹۹۵) بومی‌سازی شدند. این سناریوها شامل تولید مستندهای چندزبانه، بازی‌های دوستانه منطقه‌ای، بهره‌گیری از دیاسپورا، و ایجاد ساختارهای حکمرانی فراگیر هستند. این راهبردها با توجه به چالش‌های مالی، زیرساختی، و اجتماعی عراق طراحی شده و پیشنهاداتی مانند جمع‌سپاری و همکاری‌های بین‌المللی ارائه می‌دهند. محدودیت‌ها شامل نبود داده‌های بلندمدت و تمرکز بر داده‌های کیفی است. پژوهش‌های آتی می‌توانند مطالعات طولی و تطبیقی را بررسی کنند. این الگو برای سایر جوامع چندفرهنگی قابل‌گسترش است. پژوهش نشان می‌دهد که با اجرای این استراتژی‌ها، فوتبال عراق می‌تواند از نماد آشتی داخلی به سفیر فرهنگی جهانی تبدیل شود.