بررسی عوامل موثر بر نگرش جنسیتی در ورزش همگانی

با توجه به اهمیت حفظ سلامت افراد جامعه، رواج ورزش همگانی می‌تواند در این زمینه کمک کننده باشد. به همین دلیل پژوهش حاضر درپی بررسی عوامل موثر بر نگرش جنسیتی در ورزش همگانی‌است. این پژوهش، با رویکرد کمی و روش پیمایش انجام شده‌است. جامعه آماری را زنان شهر تهران تشکیل می دهند که در پارک‌ها و باشگاه‌های ورزشی مناطق شمال، غرب، شرق، جنوب و مرکز به ورزش همگانی مشغول بوده اند. بر اساس روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، مناطق تهران به 5 منطقه تقسیم شدند. بااستفاده از روش نمونه‌گیری کوکران 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌های حاصل بااستفاده از نرم‌افزارهایSPSS, AMOS مورد تحلیل قرارگرفتند. یافته‌ها نشان‌می‌دهد میان پیگیری برنامه‌های ورزشی در ‌رسانه و نگرش‌جنسیتی به ورزش رابطه معناداری با (r=0.104) وجوددارد. همچنین میان سطح توسعه فرهنگی منطقه و نگرش جنسیتی به ورزش رابطه معناداری با (r=-0.312) در جهت معکوس وجود دارد. رابطه میان درآمد خانواده و نگرش جنسیتی به ورزش نیز با (r=- 0.255) رابطه معنادار و معکوس است. رابطه میان سطح تحصیلات و نگرش جنسیتی به ورزش نیز با (r= -0.219) یک رابطه معنادار و معکوس است. رابطه های موجود در سطح معناداری کمتراز (sig≤0.05) قابل پذیرش هستند. در بررسی تحلیل مسیر نشان داده شد متغیر درآمد خانواده بیشترین تأثیرات کاهشی را با ضریب بتای استاندارد192/0- بر نگرش جنسیتی به ورزش داشته است. شناخت تاثیر متغیرهای خاص در این نوع نگرش می‌تواند در کاهش نگرش جنسیتی به ورزش موثر بوده و ارتقای ورزش همگانی را سبب شود.