تدوین مدل مطلوب اقناع در برنامه های سیاسی تلویزیون

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
علی اصغر کیا 1
سید رضا نقیب السادات 2
اسماعیل سعدی پور 3
مرتضی اصل رکن آبادی 4
1 استاد و مدیر گروه ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی
2 عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی
3 استاد گروه روان شناسی دانشگاه علامه طباطبایی
4 دانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبائی
10.22034/jcsc.2023.535971.2447
چکیده
امروزه مشاهده می‌شود مخاطب ایرانی به دلیل ویژگی‌های رسانه‌های فارسی زبانِ خارج از کشور و همچنین به دلیل شیوه‌های جدیدِ اقناعیِ بکار گرفته شده از سوی این رسانه‌ها، به سمتِ آنها گرایش پیدا کرده‌ است؛ از این رو طراحی مدلی برای اقناع مخاطبـان برنامه‌های سیاسی تلویزیون با در نظر گرفتن نقاط قوت و ضعف و همچنین فرصت‌ها و تهدیدهای فراروی رسانه ملی اهمیت مضاعف خود را در مساله اصلی این پژوهش نمایان ساخت. برای دستیابی به هدف این پژوهش از روش سوات با تکنیک فاصله استفاده شده است و نمونه‌گیری نیز به روش نااحتمالی هدفمند از میان مدیران رسانه‌ای و اساتید دانشگاه صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان داد میانگین کسب شده از محیط داخلی(نقاط قوت و ضعف) رسانه ملی، امتیاز بالایی است و امتیاز حاصل از محیط خارجی(فرصت‌ها و تهدیدها) زیر حد متوسط است. میانگین‌های حاصل از هر محیط نشان می‌دهد که در محیط خارجی، چالش جدی‌تر برنامه‌های سیاسی صداوسیما با محوریت مخاطب و آثار اجتماعی پیام است و محیط داخلی در مرتبه بعدی اهمیت قرار دارد و بدین منظور جایگاه طراحی مدل اقناع، در گام اول باید تقویت عناصری باشد که معطوف به مخاطب و آثار اجتماعی ارتباط است. بر این اساس ورود سازمان صداوسیما به عرصه رقابت، افزایش اختیارات مدیران، بازنگری در ساختار سازمانی، توجه بیشتر به خواست و میل مخاطبان، تاکید بر مسائل هر استان، تنوع در ارائه پیام های سیاسی و ... از مهمترین مواردی است که این سازمان باید جهت اقناع مخاطبان برنامه‌های سیاسی در دستور کار خود قرار دهد.

کلیدواژه‌ها

  •  

    • احمدعلی نژاد، بیتا. (1390). بررسی زبان تبلیغ و فنون اقناع. پایان‌نامه، دانشکده زبان‌های خارجه، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز. بهار 1390.
    • احمدی، محمدرضا. (1389). روش تحلیل راهبردی در مدیریت. نشریه مدیران، دوره اول شماره 15، 37.
    • اسدی، علی. (1371). افکار عمومى و ارتباطات. تهران، سروش، چاپ اوّل، 1371. 43.
    • اسولیوان، تام؛ هارتلی، جان؛ فیسک، جان و ساندرز، دانی. (1385). مفاهیم کلیدی ارتباطات. ترجمه میرحسن رئیس‌زاده. چاپ اول. تهران، فصل‌نو.
    • امیری، عبدالرضا. (1394). بررسی تکنیک‌های اقناع اجتماعی از دیدگاه استدلال‌های مرکزی و پیرامونی. نشریه مدیریت رسانه. شماره 12، 39-40
    • الیاسی، محمدحسین. (1388). «مبانی نظری و عملی اقناع و مجاب سازی». فصلنامه مطالعات بسیج، شماره:45. 45-43.
    • بوتان، کارل و هزلتون، وینسنت. (1378). نظریه‌های روابط عمومی. ترجمه علیرضا دهقان. مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه، تهران.
    • بینگر، اتولر. (1376). ارتباطات اقناعی. ترجمه: علی رستمی. تهران. انتشارات مرکز تحقیقات. مطالعات و سنجش برنامه‌های صداوسیما. چاپ اول.
    • پراتکانیس، آنتونی و آرنسون الیوت. (1379). عصر تبلیغات، ترجمه کاووس سیدامامی و محمد‌صادق عباسی، تهران، سروش، چاپ اول.
    • رحمانیان، محمدحسین؛ آذربخش، سید علی‌محمد. (1392). درآمدی بر نقش رسانه‌ها در جریان‌سازی. مرکز پژوهش‌های اسلامی صداوسیما، تهران.
    • ساروخانی، باقر. «اقناع، غایت ارتباطات». نامه علوم اجتماعی. شهریور 1383. دوره 11شماره 3، پیاپی 23. 93-115.
    • سورین، ورنر؛ تانکارد، جیمز. (1381). نظریه‌های ارتباطات. ترجمه علیرضا دهقان. انتشارات دانشگاه تهران، تهران.
    • شریفی، سیدمهدی؛ بختیاری، تهمینه؛ ابراهیمی‌نژاد، مهران و حاج‌محمدی، علی. (1399). فنون اقناع در رسانه. انتشارات دانشگاه تهران.
    • علی‌محمدزاده، محبوبه. نظرسنجی درباره برنامه‌های صداوسیما. مرکز سنجش صداوسیما، 1397.
    • علی‌محمدزاده، محبوبه؛ اکبرزاده جهرمی، سیدجمال‌الدین. (1392). ویژگی‌های برنامه‌های گفتار محور سیاسی تلویزیون. تهران، مرکز تحقیقات صداوسیما، گروه مدیریت رسانه و مهندسی پیام صداوسیما.
    • قدیری، مهدی. (1397). «نقش رسانه ها در اقناع افکار عمومی: مطالعه موردی طرح انصراف از دریافت یارانه‌ها». پایان نامه. دانشگاه علامه طباطبایی.
    • کریمی، یوسف (1373). روان‌شناسی اجتماعی. تهران: انتشارات بعثت.
    • کیا، علی‌اصغر؛ سعیدی، رحمان. (1392). مبانی ارتباط، تبلیغ و اقناع. موسسه انتشاراتی روزنامه ایران. تهران.
    • گیل، دیوید و ادمز، بریجت. (1384). الفبای ارتباطات. مترجم: رامین کریمیان، مهران مهاجر، محمد نبوی. تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها.
    • نظرسنجی درباره برنامه‌های سیاسی تلویزیون. 1397. مرکز تحقیقات صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، تهران.
    • منشور سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، ماموریت محوری رسانه ملی، اسناد داخلی، دی‌ماه 1384
    • نیکونژاد، محمدرضا. (1396). شیوه‌های اقناع در دو شبکه‌ی خبر و بی‌بی‌سی فارسی؛ مطالعه موردی اخبار مشترک در دو برنامه‌ خبر 20 شبکه‌ خبر و 60 دقیقه بی‌بی‌سی فارسی. پایان نامه. دانشگاه امام صادق (ع). بهار 1396.
    • ویلیامز، کوین (1386). درک تئوری رسانه، ترجمه رحیم قاسمیان، تهران: ساقی.
    •  
    • A Survey on IRIB's Political Shows. (2018). IRIB Research Centre, Tehran, 25. .(In Persian)
    • Borchers, Timothy (2013), Persuasion in the Media Age, USA: Minnesota State University. Third Edition.
    • Abdolreza A. (2015). A Study of Social Persuasion Teqniques regarding Pheriferal and Central Resoning. Media management journal, (12). 39-40.(In Persian)
    • Ahmadalinejad B. (2011). A study of propaganda language & persuasion teqniques, Masters, Islamic Azad Universtity.(In Persian)
    • Ahmadi M. (2010). SWOT Analysis Method in Management. Modiran journal, (15). 37.(In Persian)
    • Alimohamadzadeh M, Akbarzade J.(2013). Characteristics of political speech-based programs on Television, IRIB Research Centre, Tehran. 11-12. .(In Persian)
    • Alimohamadzadeh M. (2017). A Survey on IRIB Programes, IRIB Survey Centre, Tehran. .(In Persian)
    • Aronson, E (1999). The Social Animal, California, Worth
    • Asadi A. (1992). Public opinion and communication, 1st Soroush, Tehran, 43.(In Persian)
    • Botan CH, Hazleton V. (2010). Public Relations Theory. Media Research and Studies Center, Tehran, 44.(In Persian)
    • Elder, G.H (1964). Pesuasion: Methods and Technique, Boston, Mc Graw Hill.
    • Festinger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Stanford, CA: Stanford University Press.
    • IRIB Manifstation: IRIB's Basic Mission, (2006). Tehran. .(In Persian)
    • Karimi J. (1994). Social psychology, Besat, Tehran, 355. .(In Persian)
    • Kevin W. (2007). Understanding media theory. Saqi, Tehran, 28.(In Persian)
    • Kia A, Saeedi R. (2013). The foundations of Communication, Advertising ans Persuation, Iran Press, Tehran, 180-181.(In Persian)
    • Lerbimgler o. (1997). Persuasive communication,1st ed. IRIB Research and Studies Center, Tehran, (In Persian)
    • Lesser, Laurie (2011), Persuading Your Audience, USA: Brandeis University. 2
    • Linda L. Berger & Kathryn M. Stanchi. (2018). Legal Persuasion: A Rhetorical Approach to the Science. By Routledge.
    • Mohamad hasan E. (2009). Theoretical and practical foundations of persuasion. Basij studies quarterly, (45). 43-45.(In Persian)
    • Myers, D.G (2001). Social Psychology, Boston, Mc Graw Hill.
    • Nabavi M. (2005). The Alphabet of Communication, Media Studies and researches Centre, Tehran. .(In Persian)
    • Nikunejad M. (2017). Methodes of Persuation in INN and BBC (persian). Master, Imam Sadeq University.
    • A Survey on IRIB's Political Shows. (2018). IRIB Research Centre, Tehran, 25. .(In Persian)
    • Borchers, Timothy (2013), Persuasion in the Media Age, USA: Minnesota State University. Third Edition.
    • Abdolreza A. (2015). A Study of Social Persuasion Teqniques regarding Pheriferal and Central Resoning. Media management journal, (12). 39-40.(In Persian)
    • Ahmadalinejad B. (2011). A study of propaganda language & persuasion teqniques, Masters, Islamic Azad Universtity.(In Persian)
    • Ahmadi M. (2010). SWOT Analysis Method in Management. Modiran journal, (15). 37.(In Persian)
    • Alimohamadzadeh M, Akbarzade J.(2013). Characteristics of political speech-based programs on Television, IRIB Research Centre, Tehran. 11-12. .(In Persian)
    • Alimohamadzadeh M. (2017). A Survey on IRIB Programes, IRIB Survey Centre, Tehran. .(In Persian)
    • Aronson, E (1999). The Social Animal, California, Worth
    • Asadi A. (1992). Public opinion and communication, 1st Soroush, Tehran, 43.(In Persian)
    • Botan CH, Hazleton V. (2010). Public Relations Theory. Media Research and Studies Center, Tehran, 44.(In Persian)
    • Elder, G.H (1964). Pesuasion: Methods and Technique, Boston, Mc Graw Hill.
    • Festinger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Stanford, CA: Stanford University Press.
    • IRIB Manifstation: IRIB's Basic Mission, (2006). Tehran. .(In Persian)
    • Karimi J. (1994). Social psychology, Besat, Tehran, 355. .(In Persian)
    • Kevin W. (2007). Understanding media theory. Saqi, Tehran, 28.(In Persian)
    • Kia A, Saeedi R. (2013). The foundations of Communication, Advertising ans Persuation, Iran Press, Tehran, 180-181.(In Persian)
    • Lerbimgler o. (1997). Persuasive communication,1st ed. IRIB Research and Studies Center, Tehran, (In Persian)
    • Lesser, Laurie (2011), Persuading Your Audience, USA: Brandeis University. 2
    • Linda L. Berger & Kathryn M. Stanchi. (2018). Legal Persuasion: A Rhetorical Approach to the Science. By Routledge.
    • Mohamad hasan E. (2009). Theoretical and practical foundations of persuasion. Basij studies quarterly, (45). 43-45.(In Persian)
    • Myers, D.G (2001). Social Psychology, Boston, Mc Graw Hill.
    • Nabavi M. (2005). The Alphabet of Communication, Media Studies and researches Centre, Tehran. .(In Persian)
    • Nikunejad M. (2017). Methodes of Persuation in INN and BBC (persian). Master, Imam Sadeq University.
    • Pratkamis A, Aronson E. (2000). Age of propaganda: The everyday use and abuse of persuasion, 1st ed, Sorush, Tehran, 22-29 .(In Persian)
    • Qadiri M. (2018). The role of the media in persuading public opinion. PhD, Allame Tabatabayee University. .(In Persian)
    • Rahmanian M, Azarbakhsh A. (2013). An introduction to the role of the media in streamlining, IRIB Islamic Research Centre, Tehran, 156.(In Persian)
    • Sarukhani B.  (2004). Persuasion, the goal of communication, Social sciences journal, (11), 93-115.(In Persian)
    • Sharifi M, Bakhtiyari T, Ebrahiminejad M, Hajmohamadi A. (2020). Teqniqes of persuation in the Media, Tehran University, Tehran, 57. .(In Persian)
    • Tankard J, Verner S. (2002). Communication Theories, Tehran University, Tehran. (In Persian)
    • Taylor, Sh. E. & et al (2001). Social Psychology, New Jersey, Prentice Hal.
    • Pratkamis A, Aronson E. (2000). Age of propaganda: The everyday use and abuse of persuasion, 1st ed, Sorush, Tehran, 22-29 .(In Persian)
    • Qadiri M. (2018). The role of the media in persuading public opinion. PhD, Allame Tabatabayee University. .(In Persian)
    • Rahmanian M, Azarbakhsh A. (2013). An introduction to the role of the media in streamlining, IRIB Islamic Research Centre, Tehran, 156.(In Persian)
    • Sarukhani B.  (2004). Persuasion, the goal of communication, Social sciences journal, (11), 93-115.(In Persian)
    • Sharifi M, Bakhtiyari T, Ebrahiminejad M, Hajmohamadi A. (2020). Teqniqes of persuation in the Media, Tehran University, Tehran, 57. .(In Persian)
    • Tankard J, Verner S. (2002). Communication Theories, Tehran University, Tehran. (In Persian)
    • Taylor, Sh. E. & et al (2001). Social Psychology, New Jersey, Prentice Hal.

     

مطالعات فرهنگی و ارتباطات
دوره 18، شماره 68
پاییز 1401
صفحه 329-363