شیوه بازنمایی جنسیت در سینمای ایران

ﻣﻄﺎﻟﻌﺔ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻋﻨﺼﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﻻﻳﻪ ﻫﺎی ﺣﻴﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺎن ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺪﻓﻲ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ، از ﻃﺮﻳﻖ ﻛﺎوش وﺿﻌﻴﺖ ﺑﺎزﻧﻤﺎﻳﻲ ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ در ﻓﻴﻠﻤﻬﺎی ﺳﻴﻨﻤﺎﻳﻲ ﭘﺲ از اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﻲ دﻧﺒﺎل ﻣﻲ ﺷﻮد .ﭘﺮﺳﺶ آﻏﺎزﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪذ ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮﻳﻬﺎی ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ ﭼﮕﻮﻧﻪ در ﻓﻴﻠﻤﻬﺎی ﺳﻴﻨﻤﺎﻳﻲ ﭘﺲ از اﻧﻘﻼب ﺑﺎزﻧﻤﺎﻳﻲ و ﺑﺮﺳﺎﺧﺖ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ؟ آﻳﺎ ﺗﺼﻮﻳﺮ دو ﺟﻨﺲ در اﻳﻦ ﻓﻴﻠﻤﻬﺎ، در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ از ﺟﻬﺖ ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداری دارد؟ ﭼﺎرﭼﻮب ﻧﻈﺮی در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﻧﻈﺮﻳﺔ ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺘﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ آن ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ در ﺳﻴﻨﻤﺎی اﻳﺮان ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲ ﮔﺮدد. ﺣﻠﻘﻪ ﻓﻴﻠﻢ از ﺳﻴﻨﻤﺎی ﭘﺲ از اﻧﻘﻼب ﺑﻪ روش ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺤﺘﻮا ﻣﻮرد 62در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺗﻌﺪاد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ آن ﺣﻜﺎﻳﺖ از ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﺿﻴﺎت در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ دارد .ﻓﺮﺿﻴﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﺆﻳﺪ وﺟﻮد ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮی ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ در ﺳﻴﻨﻤﺎی اﻳﺮان ﺑﻪ ﺳﻮد ﻣﺮدان و ﺿﺮر زﻧﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ .ﺳﻴﻨﻤﺎی ﭘﺲ از اﻧﻘﻼب ﺑﻨﺎﺑﺮ روﻳﻜﺮد ﻧﻈﺮی ﻓﻤﻴﻨﻴﺴﺘﻲ، ﭘﺪرﺳﺎﻻری را در رواﺑﻂ دو ﺟﻨﺲﺑﺎزﻧﻤﺎﻳﻲ و ﺑﺮﺳﺎﺧﺖ ﻛﺮده اﺳﺖ.