ارائه الگوی تربیت رسانه‌ای دانش‌آموزان با رویکرد تفسیری و ‏مدل‌سازی ساختاری

گسترش فناوری‌های ارتباطی و اطلاعاتی، تحولات بنیادین و نوپدیدی در سبک ‏زندگی و ساختار تعاملات اجتماعی در سطوح فردی، نهادی و فرهنگی به‌وجود آورده ‏است‎.‎‏ ضرورت بازاندیشی در تربیت نسل نو و طراحی الگوی بومی متناسب با ‏اقتضائات فرهنگی و رسانه‌ای کشور، بیش از پیش احساس می‌شود. از این‌رو سوال ‏پژوهش حاضر آن است که؛ الگوی تربیت رسانه‌ای دانش‌آموزان از چه ویژگی‌هایی ‏برخوردار است؟ روش تحقیق از نوع ترکیبی و مبتنی بر شیوه اکتشافی است. در ‏بخش ‏کیفی با استفاده از روش گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری، با ‏‏13 نفر از اساتید و ‏نخبگان رشته علوم ارتباطات، رسانه و تعلیم و تربیت ‏ مصاحبه عمیق انجام شد. ‏تحلیل داده‌ها با روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد و با فرآیند مبتنی بر مقایسه مستمر داده‌ها ‏با استفاده نرم‌افزار ‏MAXQDA‏ انجام و ابعاد اصلی مسئله شناسایی گردید. در ‏‏بخش کمی برای سنجش مدل پرسشنامه محقق ساخته‌‏ای با روش نمونه‌گیری در ‏دسترس بین 43 نفر از ‏پژوهشگران و متخصصان سواد ارتباطات و رسانه، تعلیم و ‏تربیت شهر ‏تهران توزیع گردید. روایی پرسشنامه با ‏روش صوری- محتوایی و پایایی ‏آن با روش آلفای کرونباخ مورد ‏تأیید قرار گرفت. داده ها با ‏روش تحلیل عامل ‏اکتشافی و تأییدی با نرم افزارهای ‏SPSS‏ و ‏PLS‏ تحلیل گردید.‏ نتایج بخش کیفی ‏حاکی از آن است که الگوی بومی تربیت رسانه‌ای مبتنی بر 3 محور کلان است؛ ‏آموزش (دانش‌آموزان، خانواده‌ها، معلمان و آموزش عمومی)، نظارت (در خانواده، ‏مدارس و جامعه)، و فرهنگ‌سازی (در خانواده، جامعه و مدارس). نتایج بخش کمی ‏نشان داد تمامی ابعاد الگوی پژوهش، مورد تایید است.