انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 A Reflection on the State of Social Fragility in Iran تاملی بر وضعیت شکنندگی اجتماعی در ایران 733636 10.22034/jcsc.2026.2083837.2913 FA علی یوسفی گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، دانشگاه فردوسی مشهد ، مشهد ، ایران 0000-0002-9847-0750 Journal Article 2026 01 27 Social fragility refers to a pre-crisis condition in which a society, as a result of the simultaneous erosion of normative capacities, institutional legitimacy, and social coordination, gradually loses its effective ability to regulate tensions, manage conflicts, and absorb shocks, without yet descending into overt disorder, widespread violence, or institutional collapse. Drawing on classical and contemporary theoretical frameworks and using international data-driven evidence, this article offers a conceptual reappraisal and an empirical analysis of social fragility in Iran. The findings indicate that social fragility in Iran is not the outcome of sudden shocks, but rather the product of cumulative and gradual processes rooted in structural inequality, weak governance, declining legitimacy, and the erosion of social capital. Trend analysis based on the Global Risk Assessment Index (IRI) and OECD reports shows that over the past decade Iran has shifted from a moderate level of fragility toward a high and borderline fragile condition, which has become relatively persistent since 2019. Overall, the results place contemporary Iran in a pre-crisis, near-fragility state: a condition that has not yet evolved into a full-blown crisis, but in which the society’s safety margin has been significantly reduced. Exiting this condition requires simultaneous intervention at three interconnected levels—reducing structural economic pressures, restoring the legitimacy and effectiveness of governance, and rebuilding social capital and public trust—within the framework of a comprehensive, data-driven policy roadmap. شکنندگی اجتماعی به وضعیتی پیشابحرانی اشاره دارد که در آن، جامعه در اثر فرسایش هم‌زمانِ ظرفیت‌های هنجاری، مشروعیت نهادی و هماهنگی اجتماعی، توان مؤثر خود را برای تنظیم تنش‌ها، مدیریت تعارض‌ها و جذب شوک‌ها از دست داده است، بی‌آنکه هنوز به اختلال آشکار نظم، خشونت گسترده یا فروپاشی نهادی منجر شده باشد. این مقاله با تکیه بر چارچوب‌های نظری کلاسیک و معاصر و بهره‌گیری از شواهد داده‌محور بین‌المللی، به بازاندیشی مفهومی و تحلیل تجربی وضعیت شکنندگی اجتماعی در ایران می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که شکنندگی اجتماعی در ایران نه پیامد شوک‌های ناگهانی، بلکه حاصل فرایندهای تدریجی و انباشتی است که در بستر نابرابری ساختاری، ضعف حکمرانی، فرسایش مشروعیت و افت سرمایه اجتماعی بوجود آمده است. تحلیل روندهای شکنندگی بر اساس شاخص جهانی ارزیابی ریسک (IRI) و گزارش‌های OECD حاکی از آن است که ایران طی یک دهه اخیر از سطح شکنندگی متوسط به وضعیت شکنندگی بالا و مرزی حرکت کرده و این وضعیت از سال‌های پس از ۲۰۱۹ به الگویی نسبتاً پایدار تبدیل شده است. برآیند نتایج، ایران امروز را در وضعیت « پیشابحرانی و در آستانه شکنندگی » نشان می دهد ؛ وضعیتی که هنوز به بحران تمام‌عیار نینجامیده، اما حاشیه ایمنی جامعه به‌شدت کاهش یافته است.خروج از این وضعیت مستلزم مداخله هم‌زمان در سه سطح شامل کاهش فشارهای ساختاری اقتصادی، ترمیم مشروعیت و کارآمدی حکمرانی، و بازسازی سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی در چارچوب یک نقشه جامع سیاستیِ داده مبناست.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 A Comparative Analysis of Themes in Official and Unofficial Discourses Regarding the "Twelve-Day War" مقایسه مضامین به کاررفته در تحلیل‌های رسمی و غیررسمی پیرامون جنگ دوازده روزه 733799 10.22034/jcsc.2026.2084009.2914 FA سمیه توحیدلو عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی 0000-0003-0340-3684 Journal Article 2026 01 29 This article examines and compares the thematic orientations of two dominant discourses within the Iranian humanities and social sciences concerning the "Twelve-Day War". The first data set comprises 60 speeches and sessions by academic critics and unofficial analysts, gathered from the Iranian Sociological Association and the University of Tehran. The second set consists of 30 speeches, interviews, and articles representing the official and Principlist (conservative) discourse, primarily sourced from the Research Institute of Islamic Art and Culture, national broadcasting (IRIB), and specialized publications.<br><br>The research period covers the aftermath of the war through October 2025. Utilizing Braun and Clarke’s thematic analysis method, 14 primary themes were identified for the first group and 7 for the second, each supported by four sub-themes.<br><br>The findings indicate that these two discourses offer fundamentally distinct conceptualizations of the concept of "Iran". The two groups exhibit clear divergences regarding the ontology of war, the definition of human and society, the pathology of governance, and issues pertaining to women and the family. Ultimately, based on these distinctions, the article presents potential scenarios for the future of Iran, warning against the implications of a "mono-narrative" (one-eyed) approach to national issues. مقاله حاضر به مقایسه مضامین سخنرانی‌های دوگفتمان غالب در علوم انسانی و اجتماعی می‌پردازد. در بخش اول این مجموعه سخنرانی‌ها (۶۰ سخنرانی) روایت منتقدان غیررسمی اما دانشگاهی تحلیل می‌شود که از طریق تحلیل نشست‌های انجمن جامعه‌شناسی و دانشگاه تهران به دست آمده است. دومین بخش از سخنرانی‌ها (۳۰ سخنرانی یا مصاحبه) گفتمان اصول‌گرا و رسمی را روایت می‌کند. این مجموعه متعلق به پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی حوزه هنریست. مجموعه این سخنرانی‌ها از بازه بعد از جنگ تا پایان مهرماه ۱۴۰۴ انجام شده است. از طریق تحلیل مضمون متون منتج از سخنرانی‌های دوگروه، ۱۴ مضمون اصلی برای گروه اول و ۷ مضمون اصلی برای گروه دوم استخراج شد. هرکدام از این مضامین دارای ۴ زیرمضون فرعی بوده‌اند. بعد از آن به جهت مقایسه این مضامین، اشتراکات و افتراقات مضامین تک به تک مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه اینکه گویا ما با دو تعریف از مفهوم ایران روبه‌رو بوده‌ایم. دو گروه نسبت به هستی‌شناسی جنگ، تعریف انسان و جامعه، آسیب‌شناسی حکمرانی و مسئله زن و خانواده دارای تمایزات آشکار بوده‌اند. در پایان با توجه به این تمایزات تلاش شده تا سناریوهایی برای آینده ایران درصورت تک‌چشمی دیدن (تک روایتی دیدن) مسئله ایران ارائه شود.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 The Iranian Government’s Media Policy toward Mainstream Media during the COVID-19 Crisis: An Analysis of Field Journalists’ Perspectives" سیاست رسانه ای حاکمیت ایران در قبال رسانه های رسمی در بحران کرونا تحلیل دیدگاه های روزنامه نگاران میدانی در پاندمی کرونا 732964 10.22034/jcsc.2025.2072940.2865 FA منصور ساعی استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2025 10 13 This study examines the role of Iranian government media policies in shaping both the scope and nature of mainstream media engagement during the COVID-19 pandemic. Employing a qualitative case study approach, data were collected through semi-structured interviews with 20 Iranian journalists directly involved in news reporting and content production throughout the pandemic period (2019–2022). Thematic analysis was applied to analyze the interview data. Findings reveal that government policies manifested in several forms: advisory warnings and pre-publication censorship regarding coverage of crisis red lines, instrumental and propagandistic approaches by crisis authorities toward official media, information secrecy, news concealment, and dissemination of distorted data, restricted access to and limited accountability of crisis authorities, and centralization of crisis communication and media management. These findings underscore the influence of extra-media gatekeeping by political actors and governing institutions, as well as the effects of political pressures including censorship, fear of reprisal, coercion and intimidation by state actors, regulatory interventions, intertwined economic and political interests of media organizations, and deliberate management and manipulation of information under state media policies. Moreover, the results reflect the pervasive impact of an authoritarian normative system on the official media landscape in Iran, shaping both the content and practices of mainstream media during the crisis. هدف مطالعه حاضر تحلیل نقش سیاست‌های رسانه‌ای دولت ایران بر کمیت و کیفیت کنشگری رسانه های رسمی در جریان پاندمی کرونا است. روش تحقیق کیفی مطالعه موردی و ابزار جمع آوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختارمند با 20 نفر از روزنامه نگاران ایرانی حاضر در میدان پوشش خبری و محتوایی بحران پاندمی کرونا(1398 تا 1401) و شیوه تحلیل اطلاعات حاصل از مصاحبه ها، روش تحلیل مضمون است. نتایج این مطالعه نشان داد که سیاست های دولت به شکل «هشدار و سانسور توصیه محور به رسانه ها در مورد پوشش خبری خطوط قرمز بحران»، «رویکرد ابزاری و پروپاگاندایی متولیان بحران به رسانه‌های رسمی»، «محرمانگی اطلاعاتی و پنهان سازی خبری و ارائه اطلاعات مخدوش» و«عدم دسترسی و پاسخگویی به متولیان بحران» و«مرکز گرایی در سیاست های ارتباطی و رسانه ای بحران» اعمال می شد. این نتایج بیانگر تاثیر مقوله دروازه بانی برون رسانه ای(از سوی نهادها و افراد و بازیگران سیاسی و حکمرانی و...) و تاثیر عامل فشارهای سیاسی(سانسور، ترس از خائن شمرده شدن، اعمال نفوذ و ارعاب از سوی منابع و یا نهادهای سیاسی، مقررات گذاری(و منافع در هم تنیدۀ رسانه‌ها) و مدیریت اخبار از سوی منابع حکومتی و سیاستمداران و مدیریت و دستکاری اطلاعات و نظایر آن تحت عنوان سیاست های رسانه ای نظام حکمرانی و همچنین تاثیر حاکم بودن نظام هنجاری اقتدارگرا بر فضای رسانه ای رسمی در ایران بود.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Social and Cultural Factors Affecting Celebrity Authority (The Case of Youth in Shiraz) عوامل فرهنگی و اجتماعی موثر بر میزان مرجعیت سلبریتی ها (مورد مطالعه: جوانان شهر شیراز) 247140 10.22034/jcsc.2021.130871.2176 FA احمد خاکیان دانشجوی دکتری جامهه شناسی دانشگاه ازاد دهاقان، منصور حقیقتیان دانشیار گروه جامهه شناسی دانشگاه ازاد دهاقان، نویسنده مسوول احسان شاه قاسمی دانشیار گروه ارتباطام اجتماعی دانشگاه تهران، 0000-0002-8716-5806 Journal Article 2020 07 14 Abstract: As early as the first half of the 20th century, sociologists became fascinated to study individuals and groups as sources of authority. These groups and individuals have played a crucial role in mimicking actions and adopting thinking of people and when it comes to young people, the influence of others becomes specifically effective. This study examines the social and cultural factors affecting celebrity authority among young people in Shiraz. Our statistical society was comprised of young people in the city of Shiraz and we employed clustered sampling to get a sample of 623 participants. Our results showed that socioeconomic status (0.45), belief in the value system (-0.37), social capital (-0.29), religiosity ((-0.46), and cultural capital (-0.46) are correlated with celebrity authority. Regression analysis showed that 29 percent of change in celebrity authority is explained by independent variables. Our study provides insights as to how celebrity culture is consumed and experienced among young people in Shiraz, and more importantly, how young people are inclined to follow celebrity advice on different issues. بررسی گروه های مرجع به عنوان افراد و گروه هایی که مبنای مقایسه و ارزیابی رفتار و نگرش کنش گران اجتماعی قرار می گیرند، از نیمه ی اول سده بیستم در علوم اجتماعی به ویژه جامعه شناسی و روانشناسی اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. این افراد و گروه ها در جهت گیری های فکری و رفتار افراد، تأثیر تعیین کننده ای دارند و به ویژه برای جوانان و نوجوانانی که دوران حساس جامعه پذیری را طی می کنند؛ مهم تر وتعیین کننده تر هستند. بنابر این، در این تحقیق هدف بررسی عوامل فرهنگی و اجتماعی موثر بر میزان مرجعیت سلیبریتی‌ها است. جامعه آماری این پژوهش شامل جوانان شهر شیراز است و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای متناسب تعداد 623 نفر نمونه انتخاب شد. جهت بررسی روایی از تحلیل عاملی و برای پایایی از روش اعتبار سازه استفاده شد. نتایج نشان داد که متغیر پایگاه اقتصادی –اجتماعی (45/0) ، باور به نظام ارزشی (37/0-)، سرمایه اجتماعی (29/0-) دینداری (46/0-)، و سرمایه فرهنگی (46/0-) با میزان مرجعیت سلیبریتی‌ها ارتباط دارد.تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که 29 درصد از تغییرات متغیر میزان مرجعیت سلیبریتی‌ها به وسیله متغیرهای مستقل تحقیق تبیین می شود. https://www.jcsc.ir/article_247140_bd9bf5df91d98ab50a6f279e3918218a.pdf

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Problem-solving logic in communication sciences: A study of the dissertation topic selection process at Tehran and Allameh Tabataba'i universities منطق مسئله‌یابی در علوم ارتباطات: مطالعه فرآیند انتخاب موضوع رساله در دانشگاه‌های تهران و علامه طباطبائی 731651 10.22034/jcsc.2025.2073108.2869 FA صابر نصیب علی دانشجو 0009-0009-9030-289X حسینعلی افخمی استاد دانشگاه علامه طباطبائی 0009-0006-9011-5478 Journal Article 2025 10 02 This research aims to analyze the process of problem identification and thesis topic selection in the field of communication sciences at Allameh Tabatabaei and Tehran Universities. The present research was conducted with a qualitative approach and using "theme analysis" as a data classification technique and "discourse analysis" as a framework for analyzing and interpreting the findings. Data were collected and analyzed through 15 semi-structured interviews with thesis supervisors in this field. The findings show that problem-solving is not a purely rational/exploratory process, but rather an arena of discursive struggle. Students engage in strategies such as “low-risk,” “social capital,” “fashionability,” and “instrumental rationality.” These actions take place within a structure shaped by academic norms, institutional/political constraints, and the mediating role of professors, and are influenced by dominant discourses such as the political climate and technological developments (such as artificial intelligence). The consequence of this complex interaction is mainly the reproduction of “academic routine” and the transformation of the dissertation into a “bureaucratic task” rather than an opportunity for the production of problem-oriented knowledge. The discourse analysis of the data shows that the university, as a Bourdieuian “field”, has fallen into the trap of discourses of power and has lost its original mission in relation to social issues. این پژوهش با هدف واکاوی فرآیند مسئله‌یابی و انتخاب موضوع رساله در رشته علوم ارتباطات در دو دانشگاه علامه طباطبائی و تهران انجام شده است. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با به‌کارگیری «تحلیل مضمون» به عنوان تکنیک طبقه‌بندی داده‌ها و «تحلیل گفتمان» به عنوان چارچوب تجزیه و تحلیل و تفسیر یافته‌ها انجام شد. داده‌ها از طریق 15 مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با استادان راهنمای رساله‌ها این حوزه گردآوری و تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد مسئله‌یابی نه یک فرآیند عقلانی/اکتشافی صرف، بلکه عرصه‌ای از مبارزه گفتمانی است. دانشجویان با استراتژی‌هایی چون «کم‌ریسکی»، «سرمایه اجتماعی»، «مدگرایی» و «عقلانیت ابزاری» به کنش می‌پردازند. این کنش‌ها درون ساختاری صورت می‌گیرد که توسط هنجارهای آکادمیک، محدودیت‌های نهادی/سیاسی و نقش واسطه‌ای استادان شکل داده شده و تحت تأثیر گفتمان‌های مسلطی مانند فضای سیاسی و تحولات فناورانه (مانند هوش مصنوعی) قرار دارد. پیامد این تعامل پیچیده، عمدتا بازتولید «روزمرگی آکادمیک» و تبدیل رساله به یک «تکلیف بوروکراتیک» است تا فرصتی برای تولید معرفت مسئله‌محور. تحلیل گفتمان داده‌ها نشان می‌دهد که دانشگاه به مثابه یک «میدان» بوردیویی، در دام گفتمان‌های قدرت افتاده و رسالت اصلی خود را در پیوند با مسائل اجتماعی از دست داده است.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Modeling of Affecting Factors the Use of Smart Phones Among Journalists in Iran مدل‌سازی عوامل موثر بر استفاده روزنامه‌نگاران ایران از ابزارهای ‌تلفن‌همراه‌ هوشمند 733889 10.22034/jcsc.2021.104090.1859 FA علیرضا کتابدار دانشجوی دوره دکترای ارتباطات واحد علوم تحقیقات یونس شکرخواه استادیار،گروه آموزشی مطالعات اروپا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران رها خرازی آذر رئیس دپارتمان علوم ارتباطات و رسانه ها و مطالعات جامعه شناسی - واحد الکترونیک دانشگاه آزاد استادیار و هیات علمی علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2019 02 16 The main purpose of this research is to identify "factors affecting the usage of smartphone devices among journalists in Iran" through the modeling of structural equations. The research methodology has been used as a basis for research, and in some sections it has been used to classify the definitions in terms of experts. The unit of observation "person" and the unit of analysis have been selected at two levels: individual and group. The researcher selected a total of 400 individuals as random samples. He has classified smartphone functions in journalism according to expert opinion in two categories: "communicative usage" and "networking usage". According to the results, "Age" has an adverse effect on the usage of smartphones among journalists in Iran and is not effective on the "manner" of using smartphones. "Field of study" is not effective on the "amount" and "manner" of using smartphone, but "media literacy" is effective on the "amount" and "manner" of using smartphones between journalists in Iran. The variables of "digital literacy", "Internet access speed", "phone facilities", "Diffusion of Innovations level" and "use and gratification" affect the "amount" of smartphone use among journalists in Iran, and about the "manner" of effective usage is not. هدف اصلی این پژوهش، شناخت «عوامل موثر بر استفاده از ابزارهای ‌تلفن‌همراه‌ هوشمند بین روزنامه‌نگاران در ایران» از طریق مدل‌سازی معادلات ساختاری است. اساس روش تحقیق این پژوهش‏، پیمایشی و در قسمت‌هایی نیز برای دسته‌بندی تعاریف از نظر خبرگان استفاده شده است. واحد مشاهده «فرد» و واحد تحلیل در دو سطح فردی و گروهی انتخاب ‌شده است. محقق در مجموع 400 نفر را به‌عنوان حجم نمونه به صورت تصادفی انتخاب کرده است. محقق کارکردهای تلفن‌همراه هوشمند در کار روزنامه‌نگاری را براساس نظر خبرگان در دو دسته «ارتباطی» و «شبکه‌ای» تقسیم‌بندی کرده است. براساس نتایج به دست آمده، «سن» تاثیر معکوسی بر میزان استفاده از تلفن‌همراه هوشمند بین روزنامه‌نگاران در ایران دارد و بر «نحوه» استفاده از تلفن‌همراه هوشمند نیز موثر نیست. «رشته تحصیلی» بر «میزان» و «نحوه» استفاده از تلفن‌همراه هوشمند موثر نیست، اما «سواد رسانه‌ای» بر «میزان» و «نحوه» استفاده از تلفن‌همراه هوشمند بین روزنامه‌نگاران در ایران موثر است. متغیرهای «سواد دیجیتالی»، «سرعت دسترسی به اینترنت»، «امکانات گوشی»، «سطح پذیرش نوآوری» و «استفاده و رضایت‌مندی» بر «میزان» استفاده از تلفن‌همراه هوشمند بین روزنامه‌نگاران در ایران موثر است و درباره «نحوه» استفاده موثر نیست.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 popular series; Ideological mechanism of governance؛ Semiotics of religiosity in «Dudkesh1» TV series سریال های عامه پسند، ساز‌و‌برگ ایدئولوژیک حاکمیت؛ نشانه شناسی دینداری در سریال تلویزیونی «دودکش 1» 724930 10.22034/jcsc.2025.2040744.2770 FA حسین رجائی راد دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی 0009-0001-2923-7875 علی اصغر کیا استاد دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی تهران Journal Article 2024 09 10 Television, as one of the most basic mass media in the production and distribution of knowledge in the world, is used to present the teachings of religious elites. In this study, the researcher analyzed religion in the popular TV series doodkesh1. This research, looking at the six dimensions of "religiosity" from the perspective of Ninian Smart, Louis Althusser's theory of "ideology and ideological structures of stste", and the concepts of identification and popular series, how religious messages influence identification and The subjectivity of the audience of television series has been discussed. In this research, by using semiotics method, John Fisk's three-level model and Saussure's coexistence and succession axis, religious messages in the popular series of doodkesh1 have been analyzed. Although this series is in the socio-family and humorous genre, the research findings show that these series have religious signs and messages (chain of signs) in five categories: 1- The bitter end of bad deeds, which is in an implicit way, a prohibition of a non-religious act or a recommendation for a religious act. 2- The happy end of good deeds, which is the confirmation of religious practice and, in an implicit way, the prohibition of non-religious practice. 3- Presenting religious concepts, such as something inherent, natural, general and timeless. 4- Providing religious messages directly to the audience. 5- Presenting messages centered on the presence of the clergy or in a religious place or situation can be checked. It has been displayed as religious signs or messages (chain of religious signs). تلویزیون به عنوان یکی از اساسی ترین رسانه های جمعی برای ارائه ی آموزه های نخبگان دینی مورد استفاده قرار می گیرد. این پژوهش با نگاهی به ابعاد شش گانه ی «دین داری» از منظر نینیان اسمارت، نظریه ی «ایدئولوژی و ساز و برگ های ایدئولوژیک حکومت» لویی آلتوسر، و مفاهیم هم‌ذات‌پنداری و سریال عامه پسند، به واکاوی دین داری در سریال عامه پسند تلویزیونی دودکش1 و چگونگی تأثیرگذاری پیام های دینی بر هم‌ذات‌پنداری و سوژه شدگی مخاطب پرداخته است. همچنین با بهره گیری از روش نشانه شناسی، الگوی سه سطحیِ جان فیسک و محور همنشینی و جانشینی سوسور، پیام های دینی در این سریال مورد واکاوی قرار گرفته است. با این که این سریال در ژانر اجتماعی-خانوادگی و طنزآمیز است، امّا یافته های پژوهش نشان می دهد این سریال، نشانه ها و پیام ها(زنجیره نشانه ها)ی دینی را در پنج دسته: 1- پایان تلخِ اعمال بد، که به نحوی تلویحی، نهی از عملی غیر دینی یا توصیه به عملی دینی است. 2- پایان خوش اعمال خوب، که تأیید عملی دینی و به نحوی تلویحی، نهیِ عملی غیردینی است. 3- ارائه مفاهیم اعتقادی، همچون امری ذاتی، طبیعی، عام و بی زمان. 4- ارائه پیام هایی دینی به صورت مستقیم به مخاطب 5- ارائه پیام هایی یا با محوریت حضور روحانیت و یا در مکان یا موقعیتی دینی؛ به عنوان نشانه های دینی یا پیام ها(زنجیره نشانه ها)ی دینی به نمایش گذاشته است. بیشتر نشانه ها و پیام ها(زنجیره نشانه ها)ی دینی از دسته ابعادِ دینیِ اعتقادی-ایدئولوژیکی، اخلاقی-احکامی و مناسکی-شعائری است.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Recognition and justice; Representation of the subaltern in the cinema of the 90s in Iran; A case study of just 6.5 film ارج‌شناسی و عدالت؛ بازنمایی فرودستان در سینمای دهه‌ی90 ایران؛ مطالعه موردی فیلم متری شش‌ونیم 698495 10.22034/jcsc.2022.539914.2467 FA دلیر بایت گل دانشجو؛ دانشگاه علامه طباطبایی جواد کاشی علوم سیاسی، دانشگاه علامه Journal Article 2021 09 28 Ideological apparatuses and mechanisms always try to impose spurious recognition and formulate an imaginary relationship in the minds of social actors. Cinema, in the form of the official narrative and the alienating apparatus of power, and in order to maintain the dominant political and discourse unity, can represent the rejection and denial of certain bodies and voices from the public sphere. The "alienation" of the subaltern as a form of "identity policy", and in contrast to the recognition policy, reduces the issues to defective minds and damaged characters. Any attempt to restore the political community requires reversing the hierarchy that prioritizes the official documents and narratives. "Reverse reading" of the different types of texts produced by the official and dominant narrative makes it possible to see and highlight the repressed and marginalized sections of community. It also reveals the arrangements and mechanisms of the reproduction of the exclusion and repression. دستگاه‌ها و سازوبرگ‌های ایدئولوژیک همواره سعی بر تحمیل ارج‌شناسیِ کاذب و صورت‌بندی شکلی رابطه‌ی خیالی در اذهان عاملان اجتماعی دارند. سینمای غالب یا سینما در قالب روایت رسمی و دستگاهِ بیگانه‌سازِ قدرت، در جهت حفظ وحدت سیاسی و گفتمانی غالب، می‌تواند نشانگر طرد و انکار بدن‌ها و صداهای خاصی از حوزه‌ی عمومی باشد. «غیریت‌سازی» از فرودستان به مثابه صورتی از «سیاست هویت» و در تقابل با سیاست ارج‌شناسی، مسائل و معضلات را به اذهان معیوب و شخصیت‌های آسیب‌دیده فرو می‌کاهد. تحقق مطالبات ارج‌شناسی از یک سو در گرو توجه به الگوههای فرهنگی و نهادینه شده‌ی طرد و تحقیر است. از سوی دیگر توجه به سازوکارهای بازتولید ناعدالتی و نابرابری نسبت به فرودستان ضرورت دارد. هرگونه تلاش برای بازیابی اجتماع سیاسی مستلزم واژگون کردن سلسله‌مراتبی است که اولویت را به اسناد و روایت‌های رسمی می‌بخشد. «خوانش معکوس» انواع متون تولیدشده توسط روایت رسمی و غالب امکان دیدن و برجسته شدن بخش‌های سرکوب‌شده و به حاشیه رانده را فراهم می‌سازد، همچنین تمهیدات و مکانیزم‌های بازتولید طرد، حذف و سرکوب را افشاء می‌کند.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Implications of Culture of Dialogue on Alternative Dispute Resolution Mechanisms تاملی بر نتایج فرهنگ گفتگو بر حل اختلافات حقوقی به شیوه های غیر قضایی 1 21 243285 10.22034/jcsc.2021.521886.2307 FA عاطفه اکبری دانشجو دکتری حقوق خصوصی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران جلیل قنواتی دانشیار حقوق خصوصی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حمید ششگل استادیار حقوق عمومی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران Journal Article 2020 12 26 A dispute is the most probable incident under any contract. Had all disputes shown up in formal courts, not only business relations would have been damaged, but also the justice system might be overwhelmed. Thus, where alternative peaceful dispute resolution mechanisms are applicable, the long-term relations may survive disputes and the business can be saved. This article utilizes a socio-legal research method in order to investigate the cultural implications of constant business communication of parties on sustaining good relations among them and encourage them to employ alternative mechanisms. The research concludes then that the mechanisms will boost the culture of dialogue and the feeling of social trust between parties in the course of implementing business contracts. It also would deter disputes to be raised to the courts. Oil contracts are chosen to be the case study of this project considering the unique historic background of oil in Iran and its big share in the economy. وقوع اختلاف محتمل‌ترین فرضی است که در هر قرارداد قابل تصور است. اگر قرار باشد همه اختلاف ها به دستگاه قضایی کشیده شود، نه تنها روابط کاری آسیب می بیند که سیستم قضایی کشور نیز زیر فشار کاری زیادی قرار خواهد گرفت. اگر بتوان در روابط کاری حتی المقدور از دیگر روش های مسالمت آمیز حل اختلاف استفاده کرد، شرایط جلوگیری از توقف کار و ضربه به روابط بلندمدت طرفین فراهم خواهد شد. این مقاله با استفاده از روش تحقیق اجتماعی- حقوقی آثار فرهنگی توسل به روش های غیرقضایی حل اختلاف بر روابط کاری را می کاود و زمینه فرهنگی اقبال به این شیوه ها را بررسی می کند. در انتها نتیجه می گیرد استفاده از این شیوه ها به نحوی دو سویه تقویت کننده فرهنگ گفتگو و حس اعتماد در اجرا قراردادهای کاری می شود. با توجه به سوابق تاریخی و سهم مهم نفت در اقتصاد ایران قراردادهای مربوط به این صنعت هدف مطالعه موردی این پژوهش قرار گرفته است. https://www.jcsc.ir/article_243285_e4ad546e7eecb929f87b3c8ac6bce3f9.pdf

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Comparative study fake news coverage with the emphasis of culture field in 8 Iranian news resources بررسی مقایسه ای نحوه پوشش اخبار جعلی با تاکید بر حوزه فرهنگی در هشت رسانه 243951 10.22034/jcsc.2021.115353.2017 FA محبوبه آذرخیل گروه فرهنگ و ارتباطات،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران. اکبر نصرالهی گروه فرهنگ و ارتباطات،واحدتهران مرکزی،دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران 0000-0002-7404-9283 نسیم مجیدی گروه فرهنگ و ارتباطات واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران. Journal Article 2019 10 09 This study compares the structure of fake news coverage with an emphasis on the cultural domain in the eight media and compares the structure and the manner of covering the fake news with an emphasis on the cultural domain in the eight media. This research is a descriptive-analytic one with content analysis method and its data in library method and study of existing documents, as well as content analysis of Fars news agency sites, Young Journalists Club, Tabnak news sites. Iran Era News Database, News Telegram Channels. the newsroom is Hamshahri newspapers and Jam Jam. The findings of the study show that among the selected news sources of the study, the cinema component with the average of 3.69 had the highest amount of fake news coverage. Also, the radio and television components averaged 2.73 and the media averaged 3.21 the most fake news coverage used in the selected news sources. books and reading have also been used as the lowest news coverage of fake news, with an average of 0.27 بوم شناسی ارتباطی در ادوار گوناگون بارها شاهد حضور پدیده اخبارجعلی و نقش آن در شکل‌گیری وتغییر روند مناسبات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی بوده که پیامدهایی نگران کننده نیز به‌دنبال داشته‌است . هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی ساختار و نحوه پوشش اخبار جعلی با تاکید بر حوزه فرهنگی در هشت رسانه ایران است . این پژوهش به روش تحلیلی- توصیفی و به شیوه تحلیل محتوا صورت گرفته و داده‌های آن به شیوه کتابخانه‌ای و مطالعه و بررسی اسناد و مدارک موجود، همچنین بررسی و تحلیل محتوای سایت‌های خبرگزاری‌ فارس ، باشگاه خبرنگاران جوان، پایگاه خبری تابناک ، پایگاه خبری عصر ایران، کانال های تلگرامی خبرفوری، اتاق خبر، روزنامه های همشهری و جام جم می‌ باشد. یافته های پژوهش نشان می‌دهد که از میان منابع خبری منتخب شده ی پژوهش، مولفه‌ی سینما با میانگین 3/69 بیشترین میزان پوشش اخبار جعلی را به خود اختصاص داده است. همچنین مولفه های رسانه با میانگین 3/21 و رادیو و تلویزیون با میانگین 2/73 بیشترین پوشش اخبار جعلی بکار رفته در منابع خبری منتخب بوده است. همچنین کتاب و کتابخوانی با میانگین 0/27 به عنوان کمترین پوشش خبری اخبار جعلی بکار رفته بوده است. https://www.jcsc.ir/article_243951_bf230b89d246aaa3486a2d6c7b39c5fd.pdf

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Provide a media literacy model to increase the immunity of social network users ارائه مدل سواد رسانه ای به منظور افزایش مصونیت کاربران شبکه های اجتماعی 242636 10.22034/jcsc.2021.521636.2303 FA داود پاک طینت مهدی آبادی دانشجوی دکترای رشته علوم ارتباطات اجتماعی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران فائزه تقی پور دانشیار گروه علوم ارتباطات اجتماعی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول) حسن درزبان رستمی استادیار دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 12 27 The present study aims to provide a media literacy model to increase the immunity of social network users and is a qualitative and fundamental research. Using the background method, the opinions of 23 experts were obtained in the form of in-depth semi-structured interviews. Individuals were selected from the theoretical sampling method and the interviews continued until the theoretical saturation was reached. After converting the interviews to text, line-by-line analysis for open coding began, and while expanding the concepts and categories, axial and selective coding was performed. Validity was assessed by sending the results to specific participants and the participants' approval strategy, as well as sending the results to 5 related faculty members who did not participate in the interviews. The results of this study showed that creating and strengthening positive background conditions and adopting strategies extracted in the model, consequences such as user protection, creating a critical community, promoting belonging, self-openness, social security, modern life experience, strengthening national identity, strengthening identity Religion includes breaking down negative emotions, reducing depression, creating social order, enhancing book reading, paying attention to sports, maintaining privacy, and strengthening cultural identity for social media users. پژوهش حاضر با هدفِ ارائه مدل سوادرسانه ای به منظور افزایش مصونیت کاربران شبکه های اجتماعی انجام شده و پژوهشی کیفی و بنیادی است و با استفاده از روش زمینه ای، نظرات23 نفر از کارشناسان، در قالب مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته اخذ گردید. افراد از روش نمونـه گیـری نظری انتخاب ومصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. پس از تبدیل مصاحبه ها به متن، تحلیل خط به خط برای کدگذاری باز آغاز شد و ضمن بسط مفاهیم و مقوله ها، کدگذاری محوری و گزینشی انجام شد. سنجش روایی، از طریق ارسال نتایج برای مشارکت کنندگان خاص و از راهبردِ تایید مشارکت کنندگان و همچنین ارسال نتایج به5 نفر هیات علمیِ دارای تحصیلات مرتبط که در مصاحبه ها شرکت نداشتند انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد ایجاد و تقویت شرایط زمینه ای مثبت و اتخاذ استراتژی های استخراج شده در مدل، پیامدهایی مانند مصون سازی کاربر، ایجاد جامعه نقاد، ارتقا تعلق خاطر، خودگشودگی، امنیت اجتماعی، تجربه زندگی مدرن، تقویت هویت ملی، تقویت هویت دینی، ترد احساسات منفی، کاهش افسردگی، ایجاد نظم اجتماعی، تقویت مطالعه کتاب، توجه به ورزش، حفظ حریم خصوصی، تقویت هویت فرهنگی را برای کاربران شبکه های اجتماعی در بر دارد.

انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 Family relations: Cognitive emotion regulation in women who hurt from infidelity in Tehran ارتباطات خانوادگی: نظم جویی شناختی هیجان در زنان تهرانی آسیب دیده از بی وفایی زناشویی 250826 10.22034/jcsc.2021.534852.2435 FA افسانه اعتمادی دانشجوی روان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0001-6264-968X ایمان الله بیگدلی استاد ،روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد علی مشهدی استاد روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد زهره سپهری شاملو دانشیار روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد. Journal Article 2021 07 28 Iranian society has undergone many changes in recent decades, especially in the field of new communication technologies, which have affected family interactions. Unhealthy communication on social media plays a major role in marital infidelity, which is a painful event for women. Unfaithfulness, as one of the main causes of marital incompatibility and divorce, has detrimental effects not only on the family system but also on women's cognitive system. Therefore, the present study seeks to investigate the emotional cognitive impairments of women affected by infidelity. This study was performed quantitatively and the sample consisted of women affected by the unfaithfulness of their husbands living in Tehran. For this purpose, 90 women were selected with a complaint of marital infidelity. All subjects completed the Garnefsky Cognitive Emotion Regulation Questionnaire. Chi-square 2 was used to compare the two groups. The results showed that women with less experience of husband's infidelity use less effective coping styles and use inefficient coping more. Thus, reforming women's coping styles in the face of this family crisis can reduce its adverse effects on the institution of the family and society as a whole. جامعه ایران، طی چند دهه اخیر متحمل تغییرات زیادی به ویژه در حوزه تکنولوژی های نوین ارتباطی شده که این تغییرات تعاملات خانوادگی را تحت تأثیر قرار داده است. ارتباطات ناسالم در رسانه‌های اجتماعی در شکل گیری بی-وفایی زناشویی که واقعه‌ای دردناک برای زنان است نقش عمده‌ای دارد. بی‌وفایی به عنوان یکی از دلایل اصلی ناسازگاری های زناشویی و طلاق، اثرات زیانباری نه تنها بر نظام خانواده بلکه بر نظام شناختی زنان دارد. از این رو پژوهش حاضر درصدد است تا آسیبهای شناختی هیجانی زنان آسیب دیده از بی‌وفایی را مورد بررسی قرار دهد. این مطالعه به روش کمی انجام شد و نمونه‌های مورد نظر را زنان آسیب دیده از بی‌وفایی همسر ساکن تهران تشکیل دادند. بدین منظور، 90 زن با شکایت بی‌وفایی زناشویی همسر انتخاب شدند. همه آزمودنیها پرسشنامه نظم‌جویی شناختی هیجان گارنفسکی را تکمیل نمودند. از کای 2 برای مقایسه دو گروه استفاده شد. نتایج نشان داد که زنان با تجربه بی‌وفایی شوهر از سبکهای مقابله‌ای کارآمد کمتر استفاده می‌کنند و مقابله ناکارآمد را بیشتر بکار می‌گیرند.از این رو اصلاح سبکهای مقابله‌ای زنان در مواجه با این بحران خانوادگی می‌تواند اٍثرات نامطلوب آن را در نهاد خانواده و کل جامعه کاهش دهد.