انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 21 81 2025 12 22 popular series; Ideological mechanism of governance؛ Semiotics of religiosity in «Dudkesh1» TV series سریال های عامه پسند، ساز‌و‌برگ ایدئولوژیک حاکمیت؛ نشانه شناسی دینداری در سریال تلویزیونی «دودکش 1» 724930 10.22034/jcsc.2025.2040744.2770 FA حسین رجائی راد دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی 0009-0001-2923-7875 علی اصغر کیا استاد دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی تهران Journal Article 2024 09 10 Television, as one of the most basic mass media in the production and distribution of knowledge in the world, is used to present the teachings of religious elites. In this study, the researcher analyzed religion in the popular TV series doodkesh1. This research, looking at the six dimensions of "religiosity" from the perspective of Ninian Smart, Louis Althusser's theory of "ideology and ideological structures of stste", and the concepts of identification and popular series, how religious messages influence identification and The subjectivity of the audience of television series has been discussed. In this research, by using semiotics method, John Fisk's three-level model and Saussure's coexistence and succession axis, religious messages in the popular series of doodkesh1 have been analyzed. Although this series is in the socio-family and humorous genre, the research findings show that these series have religious signs and messages (chain of signs) in five categories: 1- The bitter end of bad deeds, which is in an implicit way, a prohibition of a non-religious act or a recommendation for a religious act. 2- The happy end of good deeds, which is the confirmation of religious practice and, in an implicit way, the prohibition of non-religious practice. 3- Presenting religious concepts, such as something inherent, natural, general and timeless. 4- Providing religious messages directly to the audience. 5- Presenting messages centered on the presence of the clergy or in a religious place or situation can be checked. It has been displayed as religious signs or messages (chain of religious signs). تلویزیون به عنوان یکی از اساسی ترین رسانه های جمعی برای ارائه ی آموزه های نخبگان دینی مورد استفاده قرار می گیرد. این پژوهش با نگاهی به ابعاد شش گانه ی «دین داری» از منظر نینیان اسمارت، نظریه ی «ایدئولوژی و ساز و برگ های ایدئولوژیک حکومت» لویی آلتوسر، و مفاهیم هم‌ذات‌پنداری و سریال عامه پسند، به واکاوی دین داری در سریال عامه پسند تلویزیونی دودکش1 و چگونگی تأثیرگذاری پیام های دینی بر هم‌ذات‌پنداری و سوژه شدگی مخاطب پرداخته است. همچنین با بهره گیری از روش نشانه شناسی، الگوی سه سطحیِ جان فیسک و محور همنشینی و جانشینی سوسور، پیام های دینی در این سریال مورد واکاوی قرار گرفته است. با این که این سریال در ژانر اجتماعی-خانوادگی و طنزآمیز است، امّا یافته های پژوهش نشان می دهد این سریال، نشانه ها و پیام ها(زنجیره نشانه ها)ی دینی را در پنج دسته: 1- پایان تلخِ اعمال بد، که به نحوی تلویحی، نهی از عملی غیر دینی یا توصیه به عملی دینی است. 2- پایان خوش اعمال خوب، که تأیید عملی دینی و به نحوی تلویحی، نهیِ عملی غیردینی است. 3- ارائه مفاهیم اعتقادی، همچون امری ذاتی، طبیعی، عام و بی زمان. 4- ارائه پیام هایی دینی به صورت مستقیم به مخاطب 5- ارائه پیام هایی یا با محوریت حضور روحانیت و یا در مکان یا موقعیتی دینی؛ به عنوان نشانه های دینی یا پیام ها(زنجیره نشانه ها)ی دینی به نمایش گذاشته است. بیشتر نشانه ها و پیام ها(زنجیره نشانه ها)ی دینی از دسته ابعادِ دینیِ اعتقادی-ایدئولوژیکی، اخلاقی-احکامی و مناسکی-شعائری است.