انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 13 48 2017 11 22 Discourse Interaction and Discourse Confrontation; Discourse-Semiotic Approach to “The Deers” تعامل و تقابل گفتمانی نشانه‌شناسی گفتمانی فیلم «گوزن‌ها» 173 197 29004 FA سید علی اصغر سلطانی رئیس دانشکده زبانهای خارجی و مطالعات بینافرهنگی، دانشگاه باقرالعلوم، قم 0000-0002-2562-6443 پویا مرشدی علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه تهران، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد Journal Article 2017 02 19 “The Deer”, a film by Masoud Kimiai (1974), is the most controversial movie in the most critical period of contemporary Iranian history on the verge of the Islamic Revolution. Cinema critics, social analysts, and ordinary people have discussed the movie for a long time. We decided to analyze this movie in order to understand the relationship between socio-political discourses and the socio-cultural contexts in that historical period. to this end, we used discourse-semiotic approach which is based on Laclau and Muffe’s discourse theory. We identified four major discourses in the movie, namely traditional discourse, revolutionary discourse, capitalist discourse and governmental discourse. Revolutionary discourse, as the primary discourse in this movie, joins the traditional discourse to confront the other two discourses. The discursive map we arrived at on the basis of this film seems to be compatible with the prevailing discourse in Iran at time of 1979 Islamic Revolution. فیلم گوزن‌ها، ساختۀ مسعود کیمیایی در سال ۱۳۵۳، یکی از پرحاشیه‌ترین فیلم‌های ایران در حساس‌ترین روزهای این سرزمین در قرن اخیر بوده است. اکران این فیلم، حواشی بسیاری داشته که مهم‌ترین آن، آتش‌سوزی سینما رکس آبادان در حین اکران فیلم بوده است. به همین سبب غالباً از سوی منتقدان سینمایی و غیرسینمایی و همچنین عامۀ مردم، بحث‌های بسیاری حول آن صورت گرفته است. از این رو، برای شناختن گفتمان‌های بازنمایی شده در این فیلم، ارتباط میان این گفتمان‌ها با یکدیگر و نسبت آنها با فضای اجتماعی - سیاسی آن روزهای ایران به سراغ تحلیل این فیلم رفته‌ایم. برای رسیدن به پاسخ، از مدل نشانه‌شناسی گفتمانی بهره جستیم که مبتنی بر آرای لاکلا و موف است. بر پایۀ این روش، چهار خرده گفتمان سنت، انقلابی‌گری، سرمایه‌داری و حکومتی را در فیلم شناسایی کردیم. در این میان گفتمان انقلابی، به‌عنوان گفتمان برتر فیلم به مدد گفتمان سنت آمده و در برابر دو گفتمان دیگر می‌ایستد. این تصویر با جبهه‌بندی‌های روزهای انقلاب ۵۷ سنخیت دارد. https://www.jcsc.ir/article_29004_a5526b5c1e15754a534e9ff97728a32f.pdf