انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات مطالعات فرهنگی و ارتباطات 2008-5575 11 41 2016 02 01 The Situational analysis of communicative action in Tehran cafes تحلیل وضعیت کنش ارتباطی در کافه‌های تهران 69 100 19085 FA سید محمد مهدی زاده استادیار دانشگاه علامه طباطبایی فرید عزیزی کارشناس ارشد دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2015 03 19 The purpose of this study is to analyze the communicative action in Tehran cafes. This is a qualitative research which uses semi-structured interview. The population of this study includes all café-goers in Tehran. The sampling used in this study was purposive and 30 people were chosen. To analyze the data, coding method and interpretation of obtained codes were used. The results show that the model of the communicative action of individuals in Tehran cafes does not follow the pattern of communicative action of Habermas. In fact, the communicative action of individuals was based mostly on emotion, tradition, ethnicity and friendship relationships, and de ’pending on discussed issues, the action type was different. At the macro-level, it seems this leads to two or several intense divisions in society and between ethnic groups and other groups. Also, this creates an atmosphere of tension between different social groups. In these circumstances, pros and cons thoughts of present situation will not be challenged and this can lead to conflict and aggression between different classes in the most optimistic situation and at worst situation, can lead to suppression and elimination of one of the sides. هدف پژوهش حاضر تحلیل وضعیت کنش ارتباطی در کافه‌های تهران است. این پژوهش از نوع کیفی و به شیوه مصاحبه نیمه‌ ساخت‌یافته است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه افراد کافه‌رو تهران است. به منظور انتخاب نمونه از روش غیر احتمالی نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد. حجم نمونه مورد استفاده برای انجام مصاحبه 30 نفر می‌باشد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از روش کد گذاری و تفسیر کد‌های بدست آمده، استفاده شد. نتایج حاکی از آن استالگوی‌های کنش ارتباطی افراد در کافه‌های تهران از الگوی کنش ارتباطی هابرماس پیروی نمی‌کند. در حقیقت کنش ارتباطی افراد بیشتر بر مبنای احساسات، سنت، قومیت و روابط دوستی بود و بسته به نوع مساله مورد بحث، نوع کنش فرق می‌کرد. در این رابطه به نظر می‌رسد که این امر در سطح کلان منجر به دو یا چند دستگی شدید در جامعه و بین اقوام و گروه‌های مختلف می‌شودکه این امرباعثبه وجود آمدن فضای تشنج در بین اقشار مختلف می‌شود.در این شرایط افکار موافق و مخالف وضع موجود چندان به چالش کشیده نمی‌شود و این امر می‌تواند منجر به تعارض، درگیری و ستیزبین طبقات مختلف در خوشبینانه‌ترین حالت و در بدترین حالت منجر به سرکوب و حذف یکی از طرفین شود. https://www.jcsc.ir/article_19085_3b711f9b6132fbe397bc5ff44c46133a.pdf